– Ik ben geen eendagsvlieg

DOOR: Odd Ragnar Myhr | 15.03.2011

muziek: – Ik ben een artiest die blijft, onafhankelijk van de platenbranche zegt Mari Boine. Zij heeft het recht om haar eigen houdbaarheidsdatum te vast te stellen na 25 jaar in het vak te hebben gezeten!

– Mijn kracht is altijd van levensformaat geweest. Ik ben geen eendagsvlieg, concludeert Mari Boine.

Altijd bevrijdend met mensen die weten dat ze zichzelf kennen.

– Ik ben niet als alle anderen, hoewel ik het geprobeerd heb. Nu het ik dat opgegeven. Voor mij gaat het er om volwassen te worden en anderen niet om toestemming te vragen, zegt Boine die zaterdag 19 maart Byscenen inneemt.

– Je speelt wereldmuziek – ben je ook een aan de wereld gewende wereldburger?

– Ja, geloof het wel. Andere artiesten hebben rekwisieten bij zich om zich tijdens het tournee thuis te voelen. Mijn basis ben ik zelf en het podium. Bovendien nog wat sierraden en mijn  iPod. Denk er aan dat je met een nomade praat, zegt Boine en lacht hartelijk als ondergetekende inbrengt dat ze nu een kleine week in het Grand Hotell woonde na het concert in Rockefeller  afgelopen vrijdag.

– Iemand moet geroddeld hebben... Nee, maar als zaken zo hectisch verlopen met interviews en concerten, is het goed om zichzelf achter dikke hotelmuren te beschermen zegt, sier Boine. 

Eindenlijk vrij

De reis vanaf haar jeugd op een kleine boerderij in Karasjok tot de viering van het 25-jarig jubileum met een verzamel CD – was lang en onmogelijk te plannen.

– Verhuisde je of vluchtte je weg van Karasjok in die tijd?

– Ik herinner me niet gevlucht te zijn, maar dat ik in 1991 verhuisde. Toen was ik al meerdere jaren de woordvoerder voor het Samische. Had er behoefte aan uit te vinden wie ik was, zegt ze donker.  

Slechts Mari nu

Dit jaar heeft ze eindelijk besloten om uit het hokje van « samisch woordvoerder» te komen.

– Ik ben constant in en uit die rol gegaan. Bij tijden een last. Een kunstenaar kan niet een volk vertegenwoordigen.

– Ben je bang om verbonden te worden met de strijd voor de Samische cultuur en om niet als een onvervalste artiest gezien te worden?

– Ik wil altijd met het Samische verbonden blijven. Nu wil ik mezelf vrijmaken van de verantwoordelijkheid die ik zelf op me genomen heb. 

Vulkanische razernij

Een houvast daarvoor zijn de plannen om een CD in het Engels en een in het Noors uit te geven en niet in het Samisch. Plannen waarover die zij nog niet wil uiweiden, maar  samenwerken met verschillende tekstschrijvers is al in gang.

– Ik begon als een jonge, naïeve vrouw. Vrijuit sprekend, tegelijkertijd bescheiden. Een vulkanische razernij gekanaliseerd via de muziek. Na 25-30 jaar ben ik tegenwoordig zeker van mijzelf, zeker van mijn expressie. En ongelofelijk blij om een creatief mens te zijn.  

Piëtisme en Paulus

– Wat zijn de sterkste herinneringen aan je kindertijd?

– Alle vistochten, het bij de rivier staan, bessen plukken... Als ik in Finnmark ben, vaak in de nazomer, ben ik altijd bezig om dingen uit de natuur te verzamelen. Bij Boine komen ook herinneringen van het bedehuisbeweging naar voren.

– Aan het eind van de bijeenkomsten zongen mijn ouders en de rest van de kerkgemeente psalm na psalm. Een soort trance, die ik als een restant van rituelen door sjamanen zie. Ik ben zelf nooit tevreden met een concert, als er niet een soort trance ontstaat. Er was veel goed in de kerkcultuur, maar ik zou goed zonder het piëtisme en Paulus hebben gekund – al die strengheid, zegt Boine.

Bron: http://www.byavisa.no/byavisa/artikler.php?artid=4858